Landa eða lesta?

Verður þessum farmi svo "lestað" í Pétursborg?

Hafa ekki áhyggjur af farminum

Tendra?

Er komin ný merking orðsins að "tendra"? Ég kveiki ljós hjá mér og stundum tendra ég eld á kerti, eins tendraði ég oft eld í sígarettu hér áður fyrr.

Friðarsúlan tendruð í Viðey

Gangan.

Það er nokkuð gott pláss á Krísuvíkurvegi og lítil umferð þar.

Of mikil gleði fyrir Laugaveg

Rakinn dóni.

Það er ekki oft ýtt á lyklaborð hér núorðið en nú þarf.
Finnst einhverjum í lagi að svona krónusuga af almannafé skuli á Alþingi vera kallaður háttvirtur, ef honum dettur í hug að stíga í pontu? Heldur hann og hans líkar að Alþingi sé einhver leikvöllur fyrir orðhaga menn til að tala þar sem óuppdregnir og illa til hafðir dónar á næsta bar? Hvorki mér né öðrum kemur við hvað þessi durgur hugsar en hann er alþingismaður og opinber styrkþegi, gleypinn á almanna fé. Ég krefst þess að hann sé kurteis.
Samkvæmt orðabók menningarsjóðs þá þýðir kurteisi, hógværð, hæverska eða siðprýði. Þessi maður hefur ekkert af þessu en önnur orð í hinni mætu bók eiga betur við hann; hroki, sjálfsálit(misskilið)eða óráð.

Bað kýrnar afsökunar

Piff...

Íslensku tónlistarfólki hefur farið best að halda sig við það sem það kann og er svo í þessu tilviki einnig. Og þegja nema heima hjá sér, þá verður það ekki sjálfum sér og sínum til skammar.

Björk: „Afgangar af spillingunni“

HFF Fífl.

Það varð mikið hafarí um daginn þegar Þráinn Bertelsson talaði um fábjána á Íslandi. Ef það gengur eftir að þessi "Besti flokkur" komi manni að í Reykjavík, þá hafði kallinn rétt fyrir sér. Hann vanmat bara fjöldann og vissi ekki að þeir væru allir í Reykjavík.

Jón Gnarr vinsælli en framsókn og frjálslyndir

Fífl.

Sá sem semur svona fyrirsögn er fífl.

Morgunverður dagdrykkjumannsins

Glæstar vonir.

Með blik í auga og kankvíst bros horfði hún á mig. Ég var að koma upp stigann úr ræktinni. Ég leit í kringum mig en sá að ég var einn, hún var að horfa til mín. Þetta var ein af gyðjunum í ræktinni sem gerir allt þetta puð einhvers virði. Mér hitnaði öllum, roðnaði og leit undan. En hún gekk til mín og sagði :” Þú tekur aldeilis á því í þarna niðri, það er ekki nema von að þú sért orðinn svona massaður”. Ég vissi ekki hvaðan á mig stóð veðrið, því ekki eru þær vanar að líta til mín þessar gyðjur, hvað þá að spjalla. “ Maður gerir eins vel og maður getur” hálf hvíslaði ég. Hún brosti eggjandi og sagði; “ Þú gerir það bara vel, það eru ekki margir jafn duglegir þarna eins og þú”. Ég rétti úr mér og hresstist allur. “Það væri nú gaman að spjalla aðeins við þig” sagði hún og tekur undir handlegginn á mér  “ það er að segja ef þú ert ekki upptekinn”. Ég er búinn að vera á gyðjuveiðum alla ævi og þarna í fyrsta sinn í návígi þá stamaði ég ; “ Ha? ég? nei aldeilis ekki”. Ég minnist ekki á að það er stjórnarfundur uppi í klúbb og strákarnir farnir að bíða. “ Þú kíkir kannski með mér heim og við spjöllum saman þar”?  Ég varð þurr í hálsinum og ætlaði að losa um bindið en var ekki með neitt og gat svo loksins stunið upp ; “ Komdu, ég er með bílinn hérna rétt fyrir utan”. Ég gekk á undan henni og opnaði fyrir hana. Þegar við vorum komin skamman spöl sagði hún mér heimilisfangið. Þetta er nú ekki alveg í næstu götu en skítt með það, þetta er gyðja. Á leiðinni talaði hún um daginn og veginn eins og ekkert væri. Ég, allsendis óvanur svona konu, lagði ekki mikið til málanna og átti fullt í fangi með að horfa á á veginn fremur en hana. Öðru hvoru lagði hún hendi á lærið á mér, eflaust til áhersluauka og því var ég orðinn vongóður um náin kynni er heim væri komið. Sá fyrir mér hina æsilegustu atburði sem mig hafði einungis dreymt um hingað til. Er tilbúinn í hvað sem er og orðinn upptendraður og æstur þegar ég beygi inn í götuna hennar og legg bílnum við húsið. Ætlaði að snara mér úr bílnum til að fylgja henni inn þegar útidyrnar opnast og út kemur karlmaður.  Ég horfi spyrjandi á hana og hún segir ; “ Þetta er maðurinn minn, takk fyrir skutlið”.   

Magaspeglun.

Magaspeglun.

Nú er maður kominn á þann aldur að lækna fer maður að þekkja með nafni. Ég hef ekki verið tíður gestur hjá þeim en það hefur þó komið fyrir. Og nú sendi heimilisdoksinn mig í magaspeglun suður í Hafnarfjörð. Ég mætti þar á réttum tíma en bevís laus reyndar. Ekki getur maður munað eftir öllu. Eftir pirrandi bið í tæpan klukkutíma, í veröld læknanna þar sem virðing fyrir tíma annarra er engin, er loks komið að mér. Ég er sendur upp á aðra hæð og þar tekur á móti mér gullfalleg hjúkka, ekki degi eldri en fimmtug. “Þetta er ekki alslæmt” hugsa ég og er öllu skapbetri. Mér líst bara vel á hana og fylgi henni inn í herbergi þarna á ganginum. Hún lýsir þessari aðgerð og næ ég mestu af því sem hún segir. Er reyndar með dálitla glýju í augum því ég er alltaf svag fyrir fallegum konum. Þess vegna tek ég ekki eftir öllu sem hún segir. “Taktu af þér þarna á bakvið hurðina og leggstu á bekkinn undir teppið” sagði hún og fór eitthvað að bardúsa með nálar og plástra og sneri í mig baki. Ég fór úr jakkanum og hengdi hann upp. Setti skóna að veggnum og buxurnar og skyrtuna á stól sem var þarna. Þarna stóð ég vandræðalegur smá stund, hún enn að taka til sprautu og eitthvað drasl. Jæja, eftir smá hik fór ég úr nærbuxunum og sokkunum, setti þetta snyrtilega á stólinn og skellti mér á bekkinn. “ Úff, mikið assgoti er lakið kalt” sagði ég við hjúkkubeibið.  Hún sneri sér við og horfði undrandi á mig stundarkorn. Sagði svo “ þú áttir nú bara að fara úr jakkanum og skónum”.

   

       Er nema von að maður sé kominn með magasár?

Misheppnaður spinningtími.

 

Ég var að koma úr ræktinni. Það var spinningtími og ætlaði að taka vel á. Ég hef skrifað áður um þetta og finnst mjög gaman að þessu. Yfirleitt er kvenfólk þarna í meirihluta og það gerir þetta öllu skemmtilegra. Núna vorum við ekki mörg til að byrja með og fallegar gyðjur mér á hvora hönd. Það er byrjað rólega, tónlistin hátt stillt og ég brosi fallega til stúlknanna. Vel mér eina í huganum þegar Bítla Paul syngur "All my loving",  ég loka augunum og læt mig dreyma. Hjóla í rólegheitum með draumadísinni á dönskum sveitavegi og strax kominn í spinning í höfðinu þegar ég er truflaður. Þegar ég opna augun eru þrír stórir fituhjassar að koma sér á hjólin fyrir framan. Hverskonar dónaskapur er þetta? Hér er maður rétt að komast í stuð og þá er allt eyðilagt fyrir manni. Ég reyni að segja þeim að þessi hjól séu upptekin en þeir horfa niður á mig og virða mig ekki viðlits. Svo hlamma þeir sér á hjólin og það er mikið að þeir brjóti ekki draslið. Hvað eru svona fitubollur að þvælast í spinning? Halda þeir að líkamsrækt sé fyrir svona fólk?  Hér er vel gert og fallegt fólk, ég og gyðjurnar og þá koma svona drjólar og stemmningin búin. Maður hugsar ekki meira um hopla på sengekanten núna. En áfram gengur, nýtt lag og ég er  orðinn pirraður. Læt nú ekki svona kakkalakka skemma fyrir mér. Nú sýni ég gellunum hvernig maður tekur svona kalla í nefið. Hjóla uppréttur og þyngi vel. Hjóla sitjandi og hratt. Svitna smávegis og  þreytist. En þær virðast ekki sjá mig. Þær góna bara á tröllin."Eru þeir þindarlausir þessir náungar"? Þeir virðast ekki þreytast neitt. Þessi fyrir framan mig sýnir pípararauf og næstum því tígrisauga þegar Eye of the tiger er undir. Það er nú ekki til að bæta skapið. Ég hægi aðeins á og fæ mér vatnssopa, lít á gyðjurnar og brosi.Það er ekki endurgoldið. Þær eru náttúrulega blindar og sjá ekkert athugavert við bollurnar. Það verður bið á rómantískum hjólatúr með þeim. Þær eru hvort sem er ekkert sérstakar.  Og þjálfinn galar : "fylgja taktinum, fylgja mér, herða á, hraðar". "Góði hættu þessu nöldri", hugsa ég. "Ég hjóla bara eins og mér sýnist". Fitubollurnar hjóla eins þeir fái borgað fyrir það og blása ekki úr nös. Það er orðið þungt í mér þegar Rammstein slær taktinn með "Du hast, du hast mich gefragt"  og ég er hættur að ná andanum, lærin brunnin af og þrekið búið. Ég hætti smá saman að hjóla og í lokaorði Rammstein "nein" fer ég.  Maður lætur ekki bjóða sér hvað sem er. 
     Það er ekki mér að kenna ef það verður vindlaust á bílum þeirra þegar þeir koma út.